دوباره پاییز اما نه فصل خزان زرد دوباره پاییز اما نه فصل اندوه و درد دوباره پاییز فصل زیبای سادگی دوباره پاییز، م&#

  خبر داری که شهری روی   لبخند تو شاعر شد ؟   چرا اینگونه ،   کافر گونه ،   بی رحمانه می خندی ...؟

من عقابی بوﺩﻡ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﯾﮏ ﻣﺎﺭ ﺳﺨﺖ ﺁﺯﺍﺭﻡ ﺩﺍﺩ ﺑﺎﻝ ﺑﮕﺸﻮﺩﻡ ﻭ ﺳﻤﺘﺶ ﺭﻓﺘﻢ ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻨﺶ ﮐﻨﺪﻡ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﺵ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺐ ﭼﺸﻤﺶ، ﺳﺨﺖ ﺟﺎﺩﻭﯾﻢ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﻧﻮﮎ ﯾﮏ ﻗﻠﻪ، ﺁﺷﯿﺎﻧﺶ ﺩﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻝ ﺭﺣﻤﯽ، ﭼﻪ ﺑﺮﻭﺯﻡ ﺁﻭﺭﺩ ﻋﺸﻖ، ﺟﺎﺩﻭﯾﻢ ﮐﺮﺩ ﺯﻫﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺖ ﺍﺯ ﻧﻮﮎ ﻗﻠﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻣﺪ ﯾﺎﺩﻡ، ﻣﻦ ﻋﻘﺎﺑﯽ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯِ ﻳﮏ ﮐﻮﻩ ﺁﺷﻴﺎﻥِ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺩﺍﺩﻡ

فرشته های بهشتی بودیم به زمین تبعیدمان کردند آذر ماهی شدیم ...